| Sonuçlar : Felsefesi |
| Konu / Yazar | Etiketler |
| Eðitim Felsefesi Konferansý - ernesto
| Konferansý,
Felsefesi,
Eðitim,
|
Prof. Dr. Veysel SÖNMEZ'in Eðitim Felsefesi Konferansý ;
20 Kasým 2008 tarihi saat 14:00'da Eczacýlýk Fakültesi Konferans salonunda yapýlacaktýr.
|
| Din Felsefesi - DNN
| Felsefesi,
|
DÝN FELSEFESÝ
Din, bireysel ve toplumsal yaný bulunan, düþünce ve uygulama açýsýndan sistemleþmiþ olan, insanlara
bir yaþam biçimi sunan, onlarý belli bir dünya görüþü etrafýnda toplayan kurumdur.
Hayatýn her yaný ile ilgilenen din ile felsefe, konu ve problemleri itibarýyle yanyanadýr; ama
alanlarý ayrýdýr. Din felsefesi, dinin temel iddialarý hakkýnda rasyonel, kapsamlý ve tutarlý bir
þekilde düþünmektir. Dinin doðasý, özü, deðeri hakkýnda fikir yürütmektir; dini, düþünme konusu
yapmaktýr.
1. Teoloji Ýle Din Felsefesinin Farký
Teoloji (Ýlahiyat), dini konu edinir; amacý dini temellendirmek ve açýklamak, böylece inananlarýn
inançlarýný güçlendirmektir.
Teoloji, doðrudan doðruya inanca dayanýr. Dini yargýlarý hiç bir þekilde sorgulamaz; bu yönüyle
dogmatiktir. Oysa din felsefesi, özgür düþünmeyi, nesnel olmayý ve sorgulamayý temel alýr.
Teoloji belirli bir dini ve bu dine ait problemleri ele alýr. Dolayýsýyla Yahudi teolojisinden,...
|
| Estetik ve Sanal Felsefesi - DNN
| Felsefesi,
Sanal,
Estetik,
|
ESTETÝK ve SANAT FELSEFESÝ
Duyguya indirgenebilen baðýmsýz bilgi dalýna estetik denir. Estetik “güzel” üzerine
düþünme, onun ne olduðunu açýklamadýr.
Estetik suje ile estetik obje arasýndaki ilgiyi gösterir. Estetiðin yöneldiði þey, güzelliktir;
duyusal olanýn güzellik ile olan ilgisini ele alýr.
Güzelliðin felsefesi olarak ortaya çýkan estetik, insan tarafýndan yapýlmýþ olan ya da doðada
bulunan güzel þeylere yönelir; bizim güzel diye nitelediðimiz bu þeylerle ilgili tecrübelerimizde ve
yargýmýzda söz konusu olan deðerleri, tavýrlarý ve standartlarý analiz eder.
Estetik ile sanat felsefesi arasýnda bir ayýrým yapmak gerekir.
Estetik, doðada ve sanatta güzeli konu edinir. Estetiðin, doða ya da sanat ayrýmý yapmadan doðrudan
doðruya güzelliðe yöneldiði yerde, sanat felsefesi, yalnýzca sanata ve sanattaki güzelliðe yönelir.
Sanat felsefesi, insanýn meydana getirdiði eserleri ele alan, sanata dair yaratmalarýn ve zevklerin...
|
| Siyaset Felsefesi - DNN
| Felsefesi,
Siyaset,
|
SÝYASET FELSEFESÝ
Siyaset, Aristoteles’e göre “Yurttaþlarýn, toplumu ilgilendiren iþlerle ilgili olarak
yaptýðý herþeydir.” Siyaset felsefesi siyasi yaþamý konu alan, özellikle de devletin özü,
kaynaðý ve deðerinin ne olduðunu araþtýran felsefe disiplinidir.
Siyaset felsefesi, olmasý gerekeni ele alýr; siyasi otoriteyi, bu otoritenin oluþumunu, kaynaðýný,
gücünü nasýl sürdürdüðünü, siyasi otoriteyle birey arasýndaki iliþkiyi ve bunlarýn daha iyi ve adil
bir duruma gelip gelemeyeceðini açýklayan görüþleri kapsar.
1. Siyaset Felsefesinin Temel Sorularý
a. Ýktidar Kaynaðýný Nereden Alýr?
Ýktidar kaynaðýný, “insan doðasýndan” alýr; yani toplumu içten ve dýþtan gelebilecek
tehlikelere karþý koruma düþüncesinden alýr. Platon ve Aristoteles tarafýndan savunulan bu görüþe
göre devlet, insanlarýn korunmalarý, temel ihtiyaçlarýný karþýlamalarý, kendilerini
gerçekleþtirmeleri ve ahlâki bakýmdan daha iyi olabilmeleri için araçtýr.
...
|
| Ahlak Felsefesi (Etik) - DNN
| Etik,
Felsefesi,
Ahlak,
|
AHLÂK FELSEFESÝ (ETÝK)
Ahlâk felsefesi, insan eylemlerini ve bu eylemlerin dayandýðý ilkeleri konu alan felsefe dalýdýr.
Buna göre ahlâk felsefesi, ahlâk alanýnda hakim olan ilkeleri, “iyi” ve
“kötü” nün ne olduðunu, ahlâklýlýðýn ne anlama geldiðini ele alýr. Ahlâklýlýðýn ne
olduðu üzerinde durur; özünü ve temellerini araþtýrýr. Ýnsanýn davranýþlarýnda özgür olup olmadýðýný
sorgular. Hangi eylemlerin ahlâklý olabileceðini irdeler. Bunlar için bir takým ölçütler koyar.
Kýsacasý ahlâk felsefesi, ahlâk hayatý üzerinde sistemli bir biçimde düþünme ve soruþturmadýr.
Her bilgi dalýnýn kendine özgü kavramlarý ve özel terimleri vardýr. Ahlâk felsefesinin de
“iyi”, “kötü”, “özgürlük”, “erdem”,
“sorumluluk”, “vicdan”, “ahlâk yasasý”, “ahlâki
karar”, “ahlâki eylem” olarak belirlenen kavramlarý vardýr. Þimdi bu kavramlarýn
neyi anlattýðýný kýsaca belirtelim.
...
|
| Varlýk Felsefesi - DNN
| Felsefesi,
Varlýk,
|
VARLIK FELSEFESÝ
Varlýðý konu olarak ele alan felsefe, genel bir varlýk kavramý üzerinde durur. Varlýk, evrende
varolan herþeyin ortak adýdýr. Buna göre varlýk, insan bilincinin dýþýnda ondan baðýmsýz olabileceði
gibi, zihne baðýmlý olarak da bulunabilir. Örneðin, aðaç, kalem, ev gibi nesneler insan zihninden
baðýmsýz olarak varolan gerçek varlýklardýr. Bu tür (gerçek) varlýklar zamana ve mekana baðlý olarak
deðiþir, geliþir ve yok olabilirler.
Sayýlar, geometrik þekiller, p (pi) sayýsý gibi insan bilincinde ve ona baðýmlý olarak varolan
düþünsel (ideal) varlýklar da vardýr. Bu varlýklar zaman ve mekan dýþý olup, zihnimizde olduðunu
kabul ettiðimiz varlýklardýr.
Felsefe, düþünsel ve ideal varlýðý biraraya getirip genel bir varlýk kavramý üzerinde dururken,
“Varlýk nedir?”,
“Varlýk var mýdýr?”,
“Varlýðýn ilk maddesi nedir?”
gibi sorular sorar. Felsefe, varlýkla ilgili çeþitli sorularý problem olarak ayrý ayrý inceleyip...
|
| Bilim Felsefesi - DNN
| Felsefesi,
Bilim,
|
BÝLÝM FELSEFESÝ
Bilim felsefesi, bilimle ilgili sorular sorarak, bilim üzerine felsefe yapar. Bilimin yapýsýný,
doðasýný, bilimsel kuramlarla gerçeklik arasýndaki iliþkiyi ve bilimde yöntem problemini ele alýr.
19. ve 20. yüzyýllarda bilimin olaðan üstü baþarý saðlamasý, ona olan ilgiyi büyük ölçüde artýrmýþ;
bu ilgi, düþünen kiþileri neyin bilim olduðu, neyin bilim olmadýðý konusunda bir takým ölçütler
aramaya ve bilimi sorgulamaya götürmüþtür. Bunun sonucunda bilim, felsefenin konularýndan biri
olmuþtur.
1. Bilime Farklý Yaklaþýmlar
Filozoflarýn bilime iliþkin farklý açýklama gayretleri baþlýca iki grupta ele alýnmaktadýr. Bunlar:
“Ürün olarak bilim” ve “Etkinlik olarak bilim”dir.
a. Ürün Olarak Bilim
Bu yaklaþým, bilimi ve bilimsel kuramý bilim adamýnýn yaratýcý etkinliðinin ve çalýþmasýnýn
sonucunda ortaya çýkan bir ürün olarak görür.
...
|
| Bilgi Felsefesi - DNN
| Felsefesi,
Bilgi,
|
BÝLGÝ FELSEFESÝ
Felsefenin, insan bilgisinin kaynaðýný, sýnýrlarýný, geçerliliðini ele alan dalýna bilgi felsefesi
denir. O, belli bir bilgi türünü deðil de, bilen özne ile bilinen obje arasýndaki iliþki ile ortaya
konulan bilgi sürecini genel olarak ele alýr; bu sürece giren tüm öðeleri inceler. Ýnsanýn sahip
olduðu akýl, sezgi gibi yetilerinin insan zihninde olup olmadýðý, varsa görünüþleri ve ötesindeki
varlýðý bilmemize imkân verip vermeyeceði gibi problemler ve bunlarýn çözümlerini araþtýrýr.
1. Bilgi Kuramýnýn Temel Kavramlarý
a. Doðruluk
Bir düþünceyi dile getiren yargýnýn gerçek ile uyuþmasýdýr. Bilginin nesnesiyle çakýþmasýdýr.
“Ankara baþkenttir” yargýsý doðru, “Ýstanbul baþkenttir” yargýsý doðru
deðildir. Bu yargýlardan birincisi gerçeði dile getirir, diðeri getirmez.
b. Gerçeklik
Gerçeklik, varlýðýn insan zihninden baðýmsýz olarak var oluþunu temsil eder. Su, Dünya, Güneþ, çiçek...
|
| Ortaçað Felsefesi - birkaN_//
| Felsefesi,
Ortaçað,
|
Ortaçað Felsefesi
Klasik çað ile modern çað arasýnda kalan tarihsel dönemde söz konusu olan felsefe faaliyeti; düþünce
tarihinde M.S. 1. ya da II. yüzyýlla, XV. yüzyýl arasýnda kalan tarihsel kesitin felsefesi.
Ortaçað Felsefesi kendi içinde dört ayrý geleneði ihtiva eder:
1- Batý ya da Avrupa’da geliþip, Latince ifade edilmiþ
olan Hýristiyan felsefesi,
2- Doðuda Ýslam dünyasýnda zuhur etmiþ ve Arap dilinde ifade
edilmiþ olan Ýslam felsefesi,
3- Sadece Hýristiyan ülkelerinde deðil, fakat Ýslam dünyasýnýn
çok çeþitli bölgelerinde Musevi düþünürler tarafýndan Ýbranice ifade edilmiþ olan Yahudi felsefesi
ve
4- Hýristiyan Bizans Ýmparatorluðu içinde Grek diliyle ortaya
konmuþ olan Bizans felsefesi.
Dört farklý geleneðine, ve söz konusu geleneklerin kendi aralarýnda sergilediði temel birtakým...
|
| Ýlkçað Felsefesi - birkaN_//
| Felsefesi,
Ýlkçað,
|
M.Ö. 7. yüzyýlýn sonundan baþlayýp, M. S. 2. yüzyýla dek süren
dönemin felsefesidir.
ilkçað felsefesi, mitolojiden ya da çoktanrýlý dinden kopuþ ve doðal olaylarýn yine doðal nedenlerle
açýklanmasý gerektiði inancýyla baþlamýþtýr.
En seçkin temsilcileri arasýnda Sokrates, Platon ve Aristoteles gibi büyük filozoflarýn bulunduðu
ilkçað felsefesinde, bilimle felsefe hep bir arada olmuþ, baþlangýçta doða felsefesi ön plandayken,
sonlara doðru pratik felsefe aðýrlýk kazanmýþtýr.
GENEL ÖZELLÝKLERÝ
*
Ýlk döneminde Yunan felsefesi hemen hemen bütünüyle dýþ doðaya, cisimlerin dünyasýna yönelmiþ olan
bir doða felsefesidir.
*
Bundan sonra insana karþý uyanan ilgi klasik dönemin geniþ sistemlerine yol açmýþtýr. Bu sistemlerde
Tanrý, insan ve doða, bir düþünce baðlantýsý içinde kavranmak istenmiþtir.
*
Sistemli baðýmsýz ve kiþiseldir
*
inanca ve sezgiye deðil akla dayalýdýr.
...
|